Schaatser Siem Heiden: een kleurrijke olympier

Siem Heiden uit IJsselmonde deed mee aan de Olympische Winterspelen in het Zwitserse St. Moritz in 1928 en redde daar naar eigen zeggen prins Hendrik van de dood.

Slapen op planken

De opzet van deze tweede Olympische Winterspelen was redelijk rommelig. Terwijl de schaatsers hun wedstrijdrondjes draaiden op de ijsbaan, was in het midden soms een ijshockeywedstrijd aan de gang. Het was improviseren in St. Moritz, vertelt Heiden in het boek Oranje op Olympisch ijs  van H. Snoep en M. Koolhaas. Hij moest slapen op een paar planken in een badkamer van zijn hotel, omdat officials de bedden van de Nederlandse afvaardiging bezetten. Daarnaast moest hij met weinig geld rondkomen in het peperdure Zwitserse wintersportoord.

Valpartijen

De prestaties van de twee Nederlandse schaatsers aanwezig op deze Spelen waren niet groots. Ze haalden op geen enkele afstand de top tien. Siem Heiden leverde de beste prestatie en werd elfde op de 5.000 meter. De andere Nederlander, Willem Kos, viel tweemaal. De eerste keer over een vastgevroren piket, de andere keer door een grote scheur in het ijs. Helaas voor Heiden en Kos ging de 10.000 meter niet door wegens dooi. Vooral voor Heiden was dat jammer, want het was zijn sterkste afstand.

Thee met prins Hendrik

De twee teleurgestelde schaatsers mochten na afloop van de wedstrijden op hoog bezoek. Prins Hendrik, de echtgenoot van koningin Wilhelmina, nodigde Heiden en Kos in zijn hotel voor de thee uit. Ook de vijf andere Nederlandse deelnemers (een bobsleeteam) waren daarbij aanwezig. Volgens Heiden werd er stevig champagne gedronken en getoost op het vaderland. De prins bleek over een enorm arsenaal moppen te beschikken.  

De prins gered

Na de thee besloten de twee aangeschoten schaatsers om een lange wandeling te maken in de prachtige omgeving van St. Moritz. Op de terugweg troffen zij prins Hendrik ineengezakt in de sneeuw aan. Hij was kennelijk ook gaan wandelen. Terwijl Kos bij de prins bleef, haalde Heiden snel hulp. Hij keerde terug met koninklijke begeleiders en een arrenslee, waardoor de prins van de bevriezingsdood werd gered. Of dit sterke verhaal van Siem Heiden waar is, is nooit duidelijk geworden.